ইন্দো-আৰ্য স্তৰ আৰু অসমীয়া মূলসুঁতি
কামৰূপৰ কালৰ পৰাই পশ্চিমৰ পৰা এক ৰূপান্তৰকাৰী সুঁতি আহিল: ইন্দো-আৰ্য অধিবাসীসকল, যিসকল অসমীয়া ভাষা আৰু শংকৰদেৱৰ নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ দ্বাৰা একত্ৰিত হৈ জাতি-হিন্দু অসমীয়া মূলসুঁতিলৈ পৰিণত হ’ল।
টাই, আৰু কাচিন সীমান্ত
১২২৮ চনত পূবৰ পৰা পাহাৰ পাৰ হৈ আহিল সম্পূৰ্ণ বেলেগ এক প্ৰব্ৰজন: চুকাফাৰ টাইসকল, যিসকলৰ টাই-আহোম বংশধৰে ছয় শতিকা ধৰি শাসন কৰিলে, লগতে বৌদ্ধ টাই গোষ্ঠীসকল আৰু সিংফৌ, যিসকলে নিজৰ ভাষা আৰু ধৰ্ম ৰক্ষা কৰি আহিল।

